Deprywacja regresywna Corwina

Deprywacja regresywna Corwina (DRC) w powszechnym użyciu istnieje również termin DRK – Desperacki Ryk Kosmosu.

Zaburzenie psychosomatyczne nosiciela Jaźni skutkujące stanami zmienionej percepcji osobniczej, autohipnozy a w udokumentowanych przypadkach również masowej sugestii [potrzebne źródło]

Patogeneza
Wraz z przejmowaniem przez Jaźń dominującą kolejnych sektorów mózgu nosiciela narząd traci stopniowo zdolność do zarządzania enzymami chemicznymi, poczucia czasu, stymulacji sensorycznej, które pobudzałyby pół- i nieświadome obszary osobowości nosiciela. Etapami organ zaczyna komunikować się z rzeczywistością dzięki pozaneuronowej projekcji wrażliwej.

Pierwszymi objawami są zazwyczaj euforia lub rozdrażnienie Jaźni. Proces ten osłabia mechanizmy obronne otwierając Jaźń i otoczenie na dalsze efekty DRC.

Najsilniejsze objawy Markiz-major Jarvis Corwin dyrektor – opiekun placówki badań nad zaburzeniami regresywnymi Avalon nazwał wyładowaniami i porównał do pierwotnego krzyku i płaczu niemowlęcia.

Po serii ataków medialnych na domenę placówki dalsze badania zablokowano w 2364.

Magia
Słowa Markiza-majora Corwina były przez lata błędnie cytowane. Na pytanie, w jaki sposób komunikaty nosiciela przedostają się drogą pozaneuronową miał odopowiedzieć "To magia!" Wedle późniejszych materiałów niefortunne sformuowanie miało znaczyć tyle co „To Enigma”- zagadnienie jest zbyt złożone by przedstawić jego mechanizmy, jednak w świetle masowo dostępnych materiałów w świadomości powszechnej  wydarzenie to, miało być momentem, gdy do świata wtargnęła mistyczna siła ukierunkowaną wolą uzdolnionych jednostek- moc magiczna.

Do chwili obecnej przypadek ten przedstawiany jest jako klasyczny przykład kaczki dziennikarskiej.