Wrzeciono Rebbayesowske

Wrzeciono Rebbayesowske- konglomerat dusz.

Wrzeciono jest interdyscyplinarnym projektem archeologicznym Arvangoru ze szczególnym uwzględnieniem takich dziedzin jak informatyka, devimancja i  neuroarcheologia stworzonym w celu odtworzenia jaźni rezydujących.

Historia Projektu:
Wrzeciono jest autorskim pomysłem księcia Jacopo Bellafonte Wellingtona Federica da Montefeltro. Z jego polecenia katedra Psychognozji i Devimancji Arvangordzkiej Akademii w Urbino zbudowała Egzomat, który w przeciągu lat 2753-2759 wykonał ponad dwieście neurobiopsji materiału pozyskanego z okresów Państwa Młodszego oraz tzw. Małego Renesansu na Pasie Kaisera-Milkinsa.

Przebieg interakcji:
Aktualnie działająca kompilacja nazwana jest Rebbayesowską od pierwszej przebudzonej świadomości zdolnej do nawiązania kontaktu z ks. Sauber-Wildstadt dzięki wypracowanej wspólnie metodzie opisu i automatycznej komputerowej klasyfikacji gestów. Ezgomatyczna pojemność wrzeciona szacowana jest aktualnie na 40-60 przebudzonych świadomości i dalsze 20 nierozpoznanych. Tylko dwie z nich znalazły potwierdzenie historycznych korpoanalogów w okresie X-XV Republiki Karawany.

Kontrowersje:
Wiele kontrowersji wywołał fakt ujawnienia wśród elementów selektora duszy Arama Altan-Steinhau na którym wykonano wyrok za zbrodnie przeciwko ludzkości w latach 2217, 2218, 2248, oraz przynajmniej trzykrotnie w latach 2500-2600. Dyskusyjna jaźń tkwi w dyshibernie do czasu uprawomocnienia się wyroku kasacyjnego znoszącego wcześniejsze orzeczenie.

Na mocy równości Rasowo-kulturowej Wrzeciono Rebbayesowske uzyskało ósmy stopień swobód w dziewięciostopniowej skali LIU, zapewniając placówce Urbiono status suwerennego i eksterytorialnego Ośrodka Badawczego.